A Molinera de Piñera de Arcos é unha construcción de transformación pertencente a arquitectura civil e a idade contemporánea.
O edificio ten dúas partes ben diferenciadas. O corpo máis baixo está actualmente adicado a vivenda e o de maior altura conserva as máquinas empregadas para a transformación dos produtos. Neste caso a trituración do centeo e trigo para obter fariña. A construcción está realizada en pedra de granito de boa labra con presenza de amplios vanos alintelados. A cuberta do edificio é a dúas augas e de tella francesa. A parte adicada a molinera conservase íntegra é en bo estado.
O indixecto do consumo de cereais silvestres mastigados, debeu conducir fai xa moitos millóns de anos á preparación previa por trituración coa axuda de pedras, comezando por premer unha cóncava grande sobre unha máis pequena. Durante a revolución neolítica, xeneralizouse a trituración mediante a utilización dunha pedra en forma de rolo sobre unha pedra maior dotada de certa concavidade para acoller os grans. Neste período comezan a cultivarse, ademais do trigo e a cebada, a avea e o centeo.
Dende o derradeiro terzo do século XIX, o consumo de pan trigo medrara co abaratamento do trigo ruso e americano, coas melloras do transporte marítimo, e coa conexión ferroviaria que faría máis doada a importación das fariñoas de Castela. Nalgunhas vilas aparecerían entón as “panificadoras”, orientadas á elaboración de pan de trigo para os clientes urbanos máis podentes. Sendo a máis coñecida a de Vigo, non sería nin a primeira nin a única, pois sabemos de “La Molinera Gallega” (Vigo, da “Sociedad Compostelana de Molinería y Panificación” (Santiago), da “Panificadora coruñesa” (Coruña), da “Molinera A Mañanita” (Manzaneda) e tamén “La Molinera” en Ourense.
Queres ler máis?
FONTES DE CONSULTA
Contacta co Concello para comunicar os teus comentarios, dúbidas ou suxerencias.